Archiwum Lucjana Demidowskiego

Lucjan Demidowski (ur. 1946) - fotograf konceptualny, jest jednym z pionierów kreatywnej i inscenizowanej fotografii na gruncie polskim. Od 1971 roku członek Związku Polskich Artystów Fotografików (nr legitymacji: 383). Jego prace wyróżniają się zręcznym wykorzystaniem różnorodnych obiektów, rekwizytów oraz budowaniem minimalistycznych aranżacji dla stworzenia surrealistycznych planów fotograficznych i zgeometryzowanych kompozycji. Stanowią ilustrację refleksji nad samą naturą obrazu fotograficznego. Uczestnictwo w przełomowej wystawie „Fotografowie poszukujący” oraz ekspozycji w 1971 roku w Kolonii umocniło jego pozycję w historii polskiej fotografii, podkreślając jego unikalne spojrzenie na medium. W kolejnych latach prezentował swoje prace na wystawach indywidualnych w najważniejszych galeriach w Polsce. Były to między innymi: wystawa „Autoportret” w Biurze Wystaw Artystycznych w Lublinie w 1972 roku, wystawa „Ogród” w Galerii Labirynt w Lublinie w 1973 roku, wystawa „Rzeczywiste – pozorne” w Galerii Remont w Warszawie w 1973 roku, wystawa „Transfiguracje w Galerii Labirynt w 1975 roku, wystawa „Lustra” w Małej Galerii w Warszawie w 1990 roku. Demidowski chętnie eksperymentował i przełamywał racjonalizm medium fotograficznego, sięgając po poetycką ironię i siłę niedopowiedzeń za sprawą często występującego u niego motywu lustra. Jego twórczość, pełna napięcia między abstrakcyjną formą a elementami naturalnymi, odznacza się wyjątkowym podejściem do fotografii konceptualnej, czyniąc go ważnym głosem w polskim środowisku artystycznym lat 70. XX w. Odnajdywał się również w fotografii reporterskiej, fotografii użytkowej (okładki płyt muzycznych), a także dokumentował życie artystyczne Lublina – portretował plastyków, muzyków, artystów teatralnych.